Filmworkshop Basisschool groep 6
"Dit is de mooiste dag van mijn leven en het is pas ochtend!", roept een meisje in de drukte van de filmworkshop. Alle leerlingen zijn als filmsterren uitgedost en de boa's, zonnebrillen, glitterjurken en zwarte hoeden bevolken het tot film-studio omgebouwde lokaal. De filmset is in de gymzaal. Eerst wordt er uit een echte bouwplaat een hybride filmcamera gebouwd waarmee op de filmset wordt geoefend met opnametechnieken. Als de eerste shots en scenes zijn gemaakt is het tijd voor de pauze. Daarna wordt serieus gewerkt aan het scenario, het script en het storyboard. Dan op naar de filmset; de taken zijn verdeeld, van regisseur tot props en requisieten. Alle groepen krijgen een bepaalde tijd voor de opnames, de montage gebeurt later. Om 16.00 uur zijn alle filmpjes opgenomen en de filmhelden compleet "out". Na de mooiste dag van hun leven.
Hier staat Fryske op de foto.
Naast het huis waar zij graag zou willen wonen.
Fryske is een mooi, lief en attent Kooikerhondje.
Maar zij heeft zo haar kantjes!
Het boekje "De Streken van Fryske" gaat hierover.
De uitgave wordt verwacht in het najaar van 2017.
Hier vast een voorproefje.

Fryse Streek 1

 

In het verre verleden had Fryske nog geen Vrouwtje of Baasje.  Ze had zelfs geen huis, hok of mand. Ze zwierf maar een beetje over straat totdat in de kroegen de lichten en de haard aan gingen.  Fryske kon het altijd goed vinden met de Kroeggangers en werd niet zoals de gewone straathonden naar buiten geschopt.  Fryske was geduldig en gaf kopjes en kreeg aaitjes van de mannen en vrouwen als die zich even eenzaam voelden.  Zij wachtte geduldig tot de mannen en vrouwen zoveel gedronken hadden dat zij overal vrolijk van werden.  Fryske ging dan met haar staart zwaaien,  met haar pootjes dansen terwijl zij de Kroeggangers indringend aankeek en met haar tong nadrukkelijk over haar lippen streek.  De Kroeggangers moesten hier zo om lachen zodat zij hun brood met vlees ongemerkt op de grond lieten vallen.

Vrouwenpolder

Het gedicht Vrouwenpolder gaat over de Macht en Onmacht van de mens ten opzichte van de Natuurlijke processen.

De Grootheid en de Nietigheid die onvermijdelijk leidt tot Waanzin, Angst en Vertwijfeling, maar ook tot Inzicht en Nederigheid.

Klik op de afbeelding.

Eten? Neeh, alleen patatjes. Ga je mee? Neeh, ik lig net. Heb je huiswerk? Neeh, geen zin in. Ga je naar je vriendin? Neeh, ruzie. Naar de stad? Neeh, alleen sneakers kopen. Hoe is het op school? Mijn leven is het wachten op de bel.

Herkent U dit, dan heeft U een puber in huis.

Over pubers is al heel veel gezegd en geschreven, maar we kunnen nog steeds niet aangeven wat er nu precies met de jongens en meisjes gebeurt in de puberteit. Het stereotyp is dat ze nergens zin in hebben, altijd dwars en onredelijk zijn, onhanteerbaar, egoístisch en onbeschoft zijn.  We lezen vaak genoeg over vernielingen en mishandeling door jongeren. We zien beelden van

lavenloze "feestgangers" op Ibiza.  

Bij de meeste jongeren is het een periode die even vaak ineens over gaat in jong volwassenheid.  Bij sommige mensen zijn op latere leeftijd nog pubergedragingen op te merken, die we dan wel komisch, charmant of zelfs aantrekkelijk vinden.  Bij weer anderen lijkt de pubertijd nooit over te gaan en te vergroeien met de persoonlijkheid.

In de omgang met pubers lijkt het er soms op

dat je te maken hebt met verschillende

functionerende persoonlijkheden. Van het                                                               ene op het andere moment kunnen ze van 

een meelevende en beleefde tiener veranderen in een  slome en lusteloze     slungel.  In groepsgedrag kan dit ook                                                                        extreme vormen aannemen.  Je zou kunnen                                                             zeggen dat de pubertijd als een dikke                                                                       deken over de oorspronkelijke                                                                                    persoonlijkheid heen ligt en maar af en toe 

wat licht en lucht toelaat.  De kunst is je te                                                                richten op de oorspronkelijke persoon. Het is daarbij helemaal niet erg om zowel de positieve als de negatieve aspecten, de                                                 prettige en minder prettige communicatie in de omgang te benoemen.

( Alleen positief labelen als daar aanleiding toe is. )

Op de vraag "Wil je iets voor mij doen?"                                                                    wordt over het algemeen positief                                                                              gereageerd.  Natuurlijk moeten we niet                                                                     vergeten dat er massa's jongeren in de                                                                     pubertijd serieuze problemen hebben die professionele hulp behoeven. 

In een aantal van die gevallen heeft Work@Me 

bewezen van waarde te kunnen zijn en de ontwikkeling van een puber de goede kant op te sturen. ( zie het verhaal van Irma                                       hieronder.)

Work@Me is een project voor leerlingen van                                                            het Basisonderwijs en Middelbare School. In                                                            het project Work@Me leren leerlingen op                                                                  een spontane en betrokken manier hun                                                                    eigen persoonlijke ontwikkeling vorm te                                                                   geven door "iets goeds te doen" voor                                                                        anderen.  Work@Me kan flexibel worden                                                                   ingezet van een éénmalig project tot een                                                                 compleet onderdeel  van het curriculum.

                                        

 

Wil je meer weten? Stuur dan een mail naar                                                             trrocello@gmail.com

Het verhaal van Irma.

Irma is 14 jaar als zij in de 3e klas van het VMBO zit.  Haar schoolloopbaan is in de Onderbouw zeer moeizaam verlopen. Haar vader is op dramatische wijze overleden, hetgeen op Irma en haar thuissituatie erg veel impact heeft gehad. Irma communiceert vrijwel niet en maakt alleen negatieve geluiden en afwijzende gebaren. Haar schoolprestaties zijn zeer wisselvallig; voor toetsen haalt zij afwisselend zeer hoge en zeer lage cijfers.  Zij heeft allerlei vormen van begeleiding gehad, maar toont hierbij ook een zeer afwijzende houding.  In de 3e klas wordt ook Irma geconfronteerd met Work@Me, het staat namelijk gewoon als vak op het rooster van de school.

In de eerste ( verplichte ) projecten draait zij moeizaam mee. Met name samenwerken en afspraken nakomen is erg problematisch. Na de Kerstvakantie mogen de leerlingen zelf projecten bedenken en hun eigen groepen samenstellen.  Na lang aarzelen komt Irma met haar voorstel voor een keuze-project. Zij vraagt of het toegestaan is om een deel van een Begraafplaats op te ruimen en opnieuw in te richten. Zij heeft al een paar mede-leerlingen afgesproken die mee willen doen. Natuurlijk krijgt zij hiervoor toestemming van de docent.  Haar project is fantastisch verlopen en door de positieve ervaringen met medewerkers van de Begraafplaats, de mede-leerlingen en de Docent is zij in korte tijd heel communicatief geworden en uit haar persoonlijk isolement gekomen.

Irma heeft haar VMBO afgerond evenals het MBO en werkt nu als zeer gewaardeeerde medewerkster in een Horeca gelegenheid.